Altijd.

Elle est incontournable.
Of hoe Frans alles mooi verwoordt
maar nooit een oplossing biedt.

Ze is het centrale kamp;
the point from which there is no return.
De veilige haven
na een hachelijke expeditie.

Later zal ik terugdenken
en vrezen voor herinneringen
van slechte kwaliteit.
Nu savoueer ik van tijd tot tijd
haar prettige gedachtenstroom
en hamster ik
- als een kind zonder aandacht -
haar woorden voor het oneindige.