Fictie

Voor altijd bevangen
door jouw aalmoes.
Ieder geschreven woord tekent
de omtrek van mijn lichaam.
Het krassen van jouw pen zet mij,
litteken per litteken,
naar jouw hand.
En ik snak naar jouw fictie.

Ik bestaat enkel op papier,
zich slepend doorheen jouw fantasie.
Je kleeft mijn verslavingen
als prenten op je muur
met de inkt van het vocht
dat al lang niet meer bestaat
en al lang niet meer ademt.
En Ik zoekt,
naar de genesis van een verhaal
groeiend als een parasiet
op mijn zinnen.