het Bedrijf.
28 december 2008
Pijn is niet het juiste woord.
Het is de aanbidding die mij verscheurt
en laat ontbinden
tot hoopjes lege lucht
met walmen van geuren
zonder emoties.
En schaamte
met biergist en gerookte kruiden
toont de dieptes van de nacht
en versluiert de twijfels
van het vrijheidsvacuüm.
Straks zijn wij liefde zonder gevoel
en dragen we illusie als bed
voor onze waardigheid.
Afwijkend van ieder begrip, laat ik mij vallen doorheen jouw glazen muur. Het bloed is al lang gestold. Ik verlies slechts een enkele traan die als een bergrivier kabbelt langs de gesteentes van mijn lichaam. Ik ben een palimpsest van ongeschreven emoties. Jij zou een archeoloog kunnen zijn, voorzichtig op zoek naar mijn onbestaande schat in de dodenstad. Of eerder een paleontoloog in de dieptes van Atapuerca oog in oog met miljoenen jaren voorgeschiedenis. De landschappen lezen mijn onzekerheid. En toch herrijzen ze na iedere systematisch natuurramp als paasbloemen met de geur van zomer in zich.
