Mist.

Zonder reden
dwarrel ik neer op jou
in een stad zonder gezicht.
Ik ben de mist
die sluipt door de straten
van een dystopie.

Mijn duizenden armen
stelen jouw silhouet
en ze leiden je
door de straten van een stad
zonder gezicht.

Nuances verkruimelen
onder het gewicht
van mijn naam
en nu koester ik alles
wat de mijne is
in deze stad
zonder gezicht.

Het zwart van de nacht is mijn bondgenoot.