Dertien.

Samen zijn we weerloos.
De wolken staan tussen ons,
ik blaas ze weg
maar de heldere hemel die ons werd beloofd,
sluimert alweer in je hoofd.

Ik wil je hullen,
ik wil je huilen
in de kleine geborgenheid
van graag zien.

Drink de verzameling zwarte nevel
in een klein glas carapils
en braak de verbijstering
uit jouw helend omhelzing.
Schrijf mijn tranen neer.