Minnepijn. – 11 september 2010
19 oktober 2010
In dromen zonder slaap
krijst mijn silhouette jouw naam.
Mijn mond en mijn lijf
zijn gegijzeld en verstomd
en vormen enkel nog
jouw naam.
Ik ben een lege zonsondergang.
Laat me vervagen
tot de bittere duisternis.
Ik ben moe,
ik kan duizend keer niet meer.
Maar wat weet jij?
Excuses zonder verwijten,
woorden zonder catharsis.
