Gent-Dampoort.

Ik rol mijn sigaret in een puntje. Mensen leiden daaruit af dat ik ook joints rol. Daar hebben ze gelijk in maar ik rol in een puntje omdat ik geen tabak lust. Ik rook. Eten is voor later. Het puntje kan tussen mijn tanden en de sigaret kleeft aan mijn lippen. Ik rook en ruik naar citroen. Straks pulk ik het restje van de sigaret van mijn lippen en van mijn tanden. Geen tabak in mijn mond.

Ik ben 37 en ik haat mijn leven.
- Allemaal samen? Dat is dan een, twee, drie, vier, vijf, jij ook? Zes. Juist drie euro.
- Ja, vijftig cent per persoon. Vooraf te betalen, ja.

De radio speelt reclame. Te veel op een dag. Ik wou dat ik doof was, kreeg ik misschien een uitkering en zat ik hier niet. Maar ik hoor erg goed. Balen.
- Hela juffrouw, eerst betalen!

Het is vijf uur en het wordt druk. Iedereen moet pissen. Vertragingen aan mijn WC. Ik schrijf de wachttijden met rood krijt op een bord. (Wachttijd: 11 minuten).
- Ga dan bij de buren, trut!

Vanavond ga ik dood. Ik rol mijn sigaret en mik een rochel in de WC. Doorspoelen en de brilrand afvegen. Ik spuit wat citroenfris in het rond. Een propere WC maar nooit fooien; c’est la vie.